سیره امام حسین(ع) | سایت فرهنگی المعین - نیاز جهان
چهارشنبه 30 نوامبر


یا مولای یا صاحب الزمان

به سایت فرهنگی المعین خوش آمدید.

امام صادق (علیه‌ السلام):

مُجَامَلَةُ النّاسِ ثُلْثُ العَقْلِ.

برخورد خوب با مردم، یک سوم خردمندی است.

رسول خدا (صلّی ‌الله ‌علیه ‌وآله):

همه شما از نسل آدم هستید و آدم از خاک است و ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شما است.

ثبت شده در وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی و مركز توسعه تجارت الكترونیكی وزارت صنعت

استفاده از مطالب سایت فرهنگی المعین در جهت نشر ارزشهای دینی و اسلامی به ویژه ارزشهای شیعی حتی بدون درج منبع مجاز می باشد.

در صورت هر گونه راهنمایی تماس بگیرید

جهت نمایش بهتر مطالب از فایرفاکس FireFox استفاده نمایید

با همکاری و پشتیبانی نیاز جهان Www.NiazeJahan.Net

حضرت امام حسین(ع) » توکل در سیره امام حسین(ع)
توکل در سیره امام حسین(ع)Reviewed by مدیر سایت المعین (نیاز جهان) on Nov 30Rating:

 

توکل در سیره امام حسین(ع)

«توکل در لغت به معنای اعتمادکردن و واگذاري کار به دیگری است»(8،  ص:567). در اصطلاح شرع توکل  عبارت است از:« اعتماد بر خداوند متعال در جمیع امور و تکیه بر اراده او» (25، ص: 115). البته گاهي مشاهده مي‌شود كه برخي توكل را با رخوت و سستي يكي قلمداد مي‌كنند…

و تصور و رويكرد آن‌ها اين است كه وقتي توكل مي‌كنند نيازي به تلاش و كوشش ندارند، در حالي كه در فرهنگ ديني كلمه توكل هميشه   مفهومی زندگي‌بخش، محرک و حماسی دارد؛ قرآن به عنوان اساس‌نامه تربیت دینی هر جا که می‌خواهد بشر را وادار به عمل کند و ترس را از انسان بگیرد می‌فرمايد: به خدا توکل کن «فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى‏ اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ» و چون بر (كاري) دل بنهادي بر خداي توكل كن كه خدا توكل كنندگان را دوست دارد.» (آل عمران/159). امام حسین به عنوان ثمره اعلای تربیت دینی در حرکت انقلابی خود ضمن توکل بر خدا پویایی و تلاش در راستای تحقق اهداف متعالی خویش را به نهایت می‌رساند. ایشان در آغاز حرکت انقلابی و اعتراض‌آمیز خویش در ترک مدینه در وصیت‌نامه خود به برادرشان محمد بن حنفیه می‌فرمایند: «همانا من برای اصلاح امت جدم بیرون شدم می‌خواهم دین را رواج دهم و از منکرات جلوگیری کنم …. هر کس از من حق را بپذیرد حق را پذیرفته است و هرکس مرا رد کند صبر مي‌کنم تا خدا  میان من و قوم ستمکار قضاوت کند و او بهتر حاکمی است. ای برادر! این وصیت من است به تو. و ما توفیقی الا بالله علیه توکلت و الیه انیب» (20، ص: 72). امام حسین توکل و رخوت و بی‌تفاوتی را درهم نمی‌آمیزد و به عنوان یک انسان وارسته که چیزی را خوشتر از عبادت الهی نمی‌داند به بهانه توکل بر خدا انفعال و سستی را در پیش نمی‌گیرد. بنابراین با تدبیر و اندیشه و براساس مقتضیات زمان خود گام در راه می‌گذارد و در ضمن آن با استعانت از خدا و توکل بر او مبارزه خود را شروع می‌کند از همین روست که در صبح عاشورا در حالی که قدم در میدان کارزار می‌گذارد می‌فرماید: «اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي فِي كُلِّ كَرْبٍ وَ رَجَائِي فِي كُلِّ شِدَّةٍ وَ أَنْتَ لِي فِي كُلِّ أَمْرٍ نَزَلَ بِي ثِقَةٌ وَ عُدَّةٌ » (28، ج2، ص: 96). توکل  به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی تربیت دینی با تلاش در راستای تحقق هدف، پیوندی ناگسستنی دارد از همین روست که امام حسین علیه‌السلام در خطبه‌ی خود در روز عاشورا یعنی روز نبرد و کارزار و در جریان تلاش‌های مداوم و پیگیر خود برای هدایت دشمنان می‌فرمایند: «إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُم» (24، ج45، ص: 9). عمل‌کرد امام در جریان واقعه عاشورا مبین این اصل مهم است که توکل در تربیت دینی با انفعال و بی‌تحرکی نسبتی ندارد، بلکه به معنای تلاش آگاهانه و ایفای نقش فعال در جریان امور است.


ارسال نظر

نام

ایمیل

سایت



چهارشنبه 30 نوامبر
653 بازدید